dinsdag, november 18
19:52Het is een bekend beeld in de media. De kroegbaas die in het nieuws komt klagen over de daling in omzet en het uitblijven van klanten. En daar zet ik even mijn vraagtekens bij. Want wat blijkt: volgens de cijfers van Centraal Bureau van de Statistiek rookt 28% van de mensen van zestien jaar en ouder. Dan blijft er volgens mij nog 72% over dat niet rookt…
En vandaag was het ook weer zover. In EenVandaag kwamen een aantal verstokte rokers aan het woord over de plannen van Minister Klink om het toezicht aan te scherpen. Zo sprak een vrouw over een verlies van het sociale aspect van uitgaan door het rookverbod. Een man viel haar bij, “Ik kom bijna niet meer, het is niet gezellig meer nu je niet meer mag roken binnen”. En ga zo maar door!
Ik was zeer verbaasd over deze uitspraken. Ik wist wel een aantal dingen over roken. Dat het slecht is voor je gezondheid, dat het stinkt en dat het een grote last is voor mensen die er in de buurt zitten. Ik wist alleen niet dat sigaretten ook kunnen zorgen voor de ‘gezelligheid’ die de man in het interview noemde, en het sociale aspect. Bij mijn weet zorgen de mensen voor de gezelligheid En het feit dat de vrouw niet meer komt vanwege het rookverbod getuigt van weinig socialiteit. Ik zou het eerder asociaal noemen. Je komt toch naar de kroeg om sociaal te doen met vrienden en kennisen, niet met een pakje sigaretten?
Kortom.. Beste Roker, luister de volgende keer naar je hart en niet naar de stem van de verslaving die spreekt. Wees voor één keer een sociale medeburger. Over een paar jaar is het dankzij het broeikaseffect zo warm in de winter dat je ook wel buiten kan staan. En bovendien, zoals het sigaretje thuis smaakt, smaakt het nergens.
Labels: Mening, Nieuws, Rookverbod
maandag, november 17 14:49
Voor het eerst in mijn nog jonge broodleven zie ik de koffiecorner. Ik wist van de stokbroden, die hoger in de schappen staan, dat er een koffiehoekje was. Een plek waar mensen bij elkaar komen om te kletsen en koffie te drinken. Elke keer dat iemand koffie uit de automaat haalt vult de broodafdeling zich met de aromatiserende geur van koffie. Ik voel hoe de vrouw me omdraait, zodat ze naar mijn buik kan kijken. Op mijn buik staan de belangrijkste dingen zoals houdbaarheidsdatum en ingrediënten. Ik kijk nu recht in een felle lamp die aan het plafond hangt. Het gele licht brandt zich op mijn netvlies. Zodra ik weer vooruit kijk dansen er verschillende kleuren door de supermarkt.
De vrouw kijkt me nu recht aan. Ze heeft tientallen rimpels, een lief gezicht. Een oudemensen gezicht. Ze is vast iemands oma, bedenk ik me. Met haar stralende grijze ogen, bijna net zo grijs als haar haren, bekijkt ze me. Er loopt iemand achter haar langs, een man. Hij heeft een boodschappenkar vol met brood en is duidelijk op naar meer. Zijn oog gaat langs de broden die onder mij in het schap liggen. Dan loopt hij door naar de gezelligheid van de koffiecorner, en schuift aan bij de jongen met de laptop. De jongen typt, hij pakt zijn brood uit. En dan weer in. Om ruimte te maken gok ik. “Wat ben jij een mooi brood” hoor ik de vrouw zeggen.
Verder op in de supermarkt staat de kaas. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe een grote man met een nog grotere snor een homp kaas uit de koeling haalt. Zonder pardon gooit hij deze in zijn mandje. Zelfs vanaf hier voel ik de pijn die het stuk kaas zou moeten hebben gehad bij de landing. De harde bodem van het mandje zal voor altijd in zijn geheugen gegrift staan. Ik voel een golf van medelijden opkomen. Wat ben ik blij dat ik veilig in de zachte handen van het oude vrouwtje ben.
Opeens hoor ik achter me gerommel. Het geluid van voetstappen op de kille stenen vloer. Een blauw gedaante verschijnt. Het uniform van de Albert Heijn is mij inmiddels bekend. Het is het jonge meisje die mij in plakken heeft gesneden. Ze praat met de vrouw, maar ik kan het niet goed verstaan. En dan gaat het allemaal heel snel. Voor ik het weet lig ik weer tussen de andere broden in het schap. “Oh, de houdbaarheidsdatum al bijna verstreken? Dan neem ik dit andere brood wel,” hoor ik de vrouw nog net zeggen. Het brood naast me kijkt triomfantelijk als hij bij de vrouw in de kar wordt gelegd.
Dit is het einde, denk ik. Het einde! Zo graag had ik bij dat lieve oude vrouwtje in de kar gezeten. Mee geweest naar het oudemensen appartement, waar de muren bruin en warm zijn. Waar de vogel uit de koekoeksklok zijn gezang laat horen, elk uur weer. Waar ik bij de lunch op een warm wollig tafelkleed gelegd wordt en behandeld wordt als een mooi stuk brood. Waar de mensen vol bewondering naar me kijken. Mijn dagdroom wordt verstoord door de kracht waarmee ik uit het schap gerukt wordt en voor ik het weet lig ik naast de homp kaas in een koud mandje. Hij kijkt me verdrietig aan. Ik weet het, hij weet het, we weten het allebei. Dit is er weer zo eentje. Zo eentje die niet respectvol met zijn eten om gaat. Het laatste wat ik zie voor ik bij de kassa in een plastic tas gemoffeld word is die donkere snor. Die allesomvattende pikzwarte snor.
09:01Een vrijwilligster van ‘museums Vledder’, waar het museum van valse kunst onder valt, neemt ons mee naar boven. De donkere houten trap ziet eruit alsof hij al vele jaren in gebruik is. De treden kraken als je er op staat, maar niemand lijkt zich er aan te storen. Het hoort er allemaal bij. De zolder had eigenlijk van een willekeurig Drents keuterboerengezin kunnen zijn. Het enige verschil is dat het er vol hangt met schilderijen. Er is geen plek aan de houten muur waar niks hangt.
De enthousiaste vrijwilligster begint haar verhaal bij de kunst van de excentrieke Spaanse kunstenaar Salvador Dali. “Het is heel waarschijnlijk dat veel mensen een valse Dali in bezit hebben” vertelt ze, “bijna negentig procent van zijn werk zijn vervalsingen.” De aanwezige kunstliefhebbers zijn zichtbaar aan het genieten van alles wat er te zien valt. Terwijl een van de mannen zich buigt over een vervalsing van ‘De Denker’ van Rodin, zit een ander te kijken naar de verschillen tussen een echte Rietveld stoel en de vervalsing die er naast staat. “Je mag er wel even in gaan zitten” zegt de vrijwilligster. En voor je het weet zit je zelf in een stoel van kunstenaar Rietveld.
In de tweede kamer waar we naar binnen stappen hangt ze. Het schilderij dat veel mensen naar het museum weet te lokken. De Mona Lisa. Hier in het pittoreske dorp Vledder zonder dikke glasplaat en buslading Japanners. Je zit er letterlijk met je neus bovenop. Ook deze kamer hangt weer vol met schilderijen. “Wat doet die vrouw daar?” vraagt een van de aanwezigen, als zij ziet dat er een schilderij op de grond staat. Het antwoord was eigenlijk al duidelijk. Geen plek meer aan de muur. En er staan niet alleen schilderijen op de grond. Verspreid door het museum liggen en staan boeken, folders, plaatjes en foto’s.
Op de gang tussen de drie verschillende kamers die het museum telt hangen schilderijen van Han van Meegeren. In de jaren dertig en veertig een succesvolle vervalser van het werk van de zeventiende eeuwse Vermeer. Hier hangen ook de reetjes van koningin Juliana. Het werk waarmee Van Meegeren bekend werd. “Maar een paar dagen geleden wees iemand mij erop dat ik dat eigenlijk niet zo kan zeggen” vertelt de vrijwilligster, “dus sindsdien zeg ik hertjes”.
In de laatste en misschien wel indrukwekkendste kamer vind je een muur vol Karel Appels. Natuurlijk niet door hem zelf gemaakt. De bekendste en succesvolste vervalser die Nederland kent, Gert Jan Jansen, heeft ze geschilderd. “Hij is hier ook een keer op bezoek geweest,” vertelt de enthousiaste vrouw vol trots, “en hij vertelde een paar mooie anekdotes”. Zo blijkt dat Jansen een vervalst schilderij heeft weten te verkopen aan een goede vriend van Karel Appel. Zelfs hij kon de vervalsingen niet van echt onderscheiden. Verder vind je in deze prachtige kamer een aantal vervalste Van Gogh’s, Escher’s, Heyboer’s en zelfs een goedkope Blokker variant van een dure zeldzame glazen pot. Niets is te gek in deze kamer, die niet veel groter is dan een ruime slaapkamer. Dit blijkt ook weer als de rondleidster vertelt over het schilderij met het bostafereel dat in de hoek hangt. Dit schilderij zou koningin Beatrix op dertienjarige leeftijd hebben gemaakt. Een van de weinige schilderijen in dit museum dat niet een vervalsing is.
Na anderhalf uur komt de rondleiding ten einde. De meeste aanwezigen blijven een beetje plakken en kijken nog eens goed om zich heen. “Wat een geweldig leuk museum!” Merkt een van hen op. En gelijk heeft hij zeker. Het museum straalt een vriendelijkheid en vertrouwdheid uit dat niet veel andere musea hebben. En, zoals veel bezoekers voor mij, kan ik de verleiding niet weerstaan om toch heel even de Mona Lisa aan te raken. Ook al is het niet de échte.
Labels: journalistiek, Musea, school, Valse kunst, Vledder
dinsdag, november 11 15:33
Sinte, sinte Maarten
De koeien hebben staarten,
De varkens hebben oren,
Daar zijn ze mee geboren.
maandag, november 10 17:03En dan zondag de bijleslerares uithangen en iemand Aardrijkskunde bij te spijkeren. En dat was het wel weer. Niet echt veel te vertellen vandaag. En ik ga maar weer eens *hatsjoe* naar bed.
Toodles.
donderdag, november 6 12:50Ik ben nooit goed geweest in het ontvangen van beoordelingen. En zeker nu, op een nieuwe school en een nieuwe opleiding, heb ik het gevoel dat de rest van mijn journalistieke carriere afhangt van wat mijn slb’er straks te melden heeft. Als ik straks met hartkloppingen en zweterige handen door het gebouw loop op zoek naar hét lokaal, hoop dan even met me mee dat het allemaal wel meevalt. Dat ze me niet gaan opeten met kritiek, me niet tot de grond toe afkraken en dat ik gewoon twee nette voldoendes heb. Dat ze me netjes laten zitten, een kopje thee voorschotelen (met een stuk warme stroopwafel) en vragen:
‘Zou ik even mogen oordelen?’
Edit:
Cijfer practicum afgerond een 8 !
woensdag, november 5 09:40Barack Obama, 44ste president & eerste zwarte president van Amerika.
Leeftijd: 19
Woonplaats: Zwolle
En de copyright van de layout ligt bij mezelf.
Omstandigheden waarvan de waarde niet precies aan te geven is, maar die toch hun onmiskenbare invloed laten gelden
juli 2008
augustus 2008
september 2008
oktober 2008
november 2008
januari 2009
februari 2009
maart 2009
april 2009
mei 2009
juni 2009
juli 2009
augustus 2009
september 2009
oktober 2009
januari 2010
februari 2010